Ilustracja

W krainie pieszczot

przez
W krainie pieszczot. Maciej Sieńczyk.

Tytuł: W krainie pieszczot – tertalogia czterech prac malarskich, 2014
Autor: Maciej Sieńczyk

Prezentowane na wystawie „Miłość własna. Czyli artyści kochają siebie”, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 25 IV – 8 VI 2014.

Kurator: Bogusław Deptuła

Cykl „W krainie pieszczot” obejmuje cztery kameralne obrazy, w których Maciej Sieńczyk rozwija swój charakterystyczny, narracyjny język – pełen subtelnej ironii, lekkiej perwersyjności i melancholijnego humoru. Artysta, znany przede wszystkim z komiksu i ilustracji, w malarstwie zachowuje tę samą literacką wrażliwość: sceny są teatralnie skadrowane, pełne niedopowiedzeń, a emocje bohaterów balansują między czułością a absurdem. Delikatnie naiwny rysunek i przygaszona kolorystyka tworzą atmosferę półsnu, w którym codzienność miesza się z fantazją, a intymność staje się przestrzenią autorefleksji.

Prezentacja cyklu w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie – instytucji o wyrazistym, kuratorskim profilu, znanej z podejmowania tematów autobiograficznych, tożsamościowych i autoreprezentacyjnych – nadała pracom Sieńczyka kontekst wzmacniający ich introspektywny ton. PGS Sopot, łącząca programowo uznane nazwiska z artystami młodszej generacji, stworzyła dla tego cyklu ramę, w której intymny, lekkoduszny absurd Sieńczyka spotyka się z poważniejszą refleksją o współczesnym „ja”.

Wystawa „Miłość własna. Czyli artyści kochają siebie” badała motyw autoafirmacji, narcyzmu i autokreacji w sztuce. Wśród uczestników znalazły się nazwiska kluczowe dla polskiej sceny artystycznej – m.in. Edward Dwurnik, Katarzyna Kozyra, Zbigniew Libera, Józef Robakowski, Karol Radziszewski, Zuza Krajewska – co sytuowało cykl Sieńczyka w dialogu z szerokim spektrum postaw: od radykalnych strategii performatywnych po konceptualne komentarze dotyczące obrazu własnego.

Ich prezentacja na prestiżowej wystawie „Miłość własna. Czyli artyści kochają siebie” w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, obok dzieł uznanych twórców, potwierdza ich rangę artystyczną oraz znaczenie w polskim obiegu galerii i rynku sztuki.

Cykl „W krainie pieszczot” uchodzi dziś za jeden z kluczowych punktów w dorobku Macieja Sieńczyka — być może najbardziej esencjonalny zestaw jego prac malarskich. To najcenniejsze prace Sieńczyka w naszej kolekcji.

Zapytaj o pracę

Odd Fact: The Morbid Fear of the Number 13 is Called Triskaidekaphobia

przez
Will Eisner Odd Fact
Wille Eisner

Tytuł: Odd Fact: The Morbid Fear of the Number 13 is Called Triskaidekaphobia
Autor: Will Eisner

Rysunek satyryczny autorstwa Willa Eisnera z cyklu Odd Fact, opatrzony charakterystycznym nadrukiem u góry: Odd Fact by Will Eisner. Oryginalne dzieło artysty zawiera zarówno autorską ilustrację, jak i typografię będącą integralnym elementem kompozycji. Praca powstała w 1975 roku.

W tej pracy Eisner ilustruje pojęcie triskaidekafobii – przesądnego, irracjonalnego lęku przed liczbą 13. Z typową dla siebie ironią i humanistycznym zacięciem ukazuje, jak naukowo brzmiące terminy potrafią podkreślać absurd codziennych ludzkich obaw. Humor sytuacyjny i ekspresyjna kreska sprawiają, że nawet tak prosta definicja staje się miniaturową opowieścią o ludzkich słabościach.

Seria Odd Fact ukazywała się w amerykańskiej prasie w latach 70-tych XX wieku i stanowi przykład niezwykle pomysłowego łączenia edukacji, absurdu i satyry. Eisner wykorzystywał formę krótkiej, ilustrowanej ciekawostki, by komentować naturę ludzką i nasze codzienne dziwactwa. The Morbid Fear of the Number 13 is Called Triskaidekaphobia to przykład jego błyskotliwego poczucia humoru i doskonałego wyczucia rytmu między tekstem a obrazem – cech, które uczyniły z Eisnera jednego z najważniejszych twórców komiksu XX wieku.

Zapytaj o pracę

Exlibris Pawła Dunin-Wąsowicza

przez
Exlibris Pawła Dunin-Wąsowicza
Exlibris Pawła Dunin-Wąsowicza

Tytuł: Exlibris Pawła Dunin-Wąsowicza
Autor: Maciej Sieńczyk

Oryginalny exlibris zaprojektowany przez Macieja Sieńczyka dla Pawła Dunin-Wąsowicza – krytyka literackiego, redaktora i twórcy kultowego wydawnictwa Lampa i Iskra Boża.

W centrum kompozycji znajduje się motyw lampy – symbol światła, natchnienia i literackiego żaru, będący bezpośrednim odniesieniem do nazwy wydawnictwa. Sieńczyk, znany z wyrafinowanego poczucia absurdu i subtelnej ironii, nadaje temu prostemu przedmiotowi niemal metafizyczny wymiar: lampa wydaje się jednocześnie źródłem światła i zagadką, łącząc sferę domową z aurą tajemnicy.

Minimalistyczna kreska i poetycka oszczędność detalu są znakami rozpoznawczymi stylu Sieńczyka. Exlibris ten doskonale oddaje jego zdolność do łączenia humoru z melancholią oraz do nadawania codziennym obiektom symbolicznej głębi.

Projekt stanowi nie tylko graficzny znak własnościowy, lecz także świadectwo długoletniej współpracy i przyjaźni artysty z Dunin-Wąsowiczem – jednym z najważniejszych animatorów polskiej kultury niezależnej przełomu XX i XXI wieku. Exlibris jest również materialnym śladem środowiska literackiego skupionego wokół pisma Lampa, które ukształtowało język i wyobraźnię całego pokolenia młodych twórców.

Kontekst

Maciej Sieńczyk od początku swojej kariery był związany z wydawnictwem Lampa i Iskra Boża, gdzie publikował rysunki, komiksy i ilustracje. Jego współpraca z Dunin-Wąsowiczem rozpoczęła się jeszcze w latach 90. i zaowocowała wieloma projektami, m.in. ilustracjami do książek i charakterystycznym językiem graficznym pisma Lampa. Exlibris, w którym pojawia się motyw lampy, można traktować jako symboliczną sygnaturę tej relacji – osobisty i zarazem środowiskowy znak przynależności.

Uwagi

• Unikatowy projekt graficzny o wartości historycznej i artystycznej.

• Związany z działalnością wydawnictwa Lampa i Iskra Boża, kluczowego dla polskiej literatury niezależnej początku XXI wieku.

Zapytaj o pracę Katalog z wyborem prac Macieja Sieńczyka

Strona ze szkicownika

przez
Frank Frazetta
Frank Frazetta

Tytuł: Szkicownik
Autor: Frank Frazetta
Ołówek i tusz na papierze, lata 50.–60. XX w.
Format arkusza: ok. 20 × 25 cm
Certyfikat autentyczności: William Frazetta, 24 sierpnia 2016 (dołączony)

Dynamiczna strona ze szkicownika prezentująca spontaniczną wyobraźnię i różnorodność tematyczną Franka Frazetty. Na kartce widoczne są liczne, niezależne studia — siedem samolotów, nagie postacie kobiety i mężczyzny, lokomotywa parowa oraz wojownik z tarczą w walce z panterą. W dolnym prawym rogu cyfra „14”. Praca wykonana głównie ołówkiem, z fragmentami tuszu akcentującymi formę, oddaje charakterystyczną energię i pewność kreski artysty, uznawanego za jednego z najwybitniejszych ilustratorów fantasy XX wieku.

Praca pochodzi z rodzinnego archiwum Frazetty i została poświadczona przez jego syna, Williama Frazettę, w sierpniu 2016 roku. Strony tego typu są cenione przez kolekcjonerów za bezpośredni wgląd w proces twórczy artysty i jego studia kompozycyjne.

Pochodzenie

Spuścizna artysty; certyfikat Williama Frazetty z 24.08.2016 (certyfikat wystawiony po 2014 jest bardzo wiarygodny i przyjmowany przez domy aukcyjne w związku z ustabilizowaną sytuacją co do prac i brakiem sporów prawnych o spuściznę artysty). Praca znajduje się w archiwum prestiżowego domu aukcyjnego Heritage, znanego ze sprzedaży wielu cennych prac z dorobku Franka Frazetty.

Frank Frazetta (1928–2010) – amerykański ilustrator, malarz i rysownik, uznawany za jednego z najważniejszych twórców współczesnej sztuki fantasy. Jego dynamiczne kompozycje, pełne ekspresji i dramatyzmu, zdefiniowały wizualny język heroicznej fantastyki drugiej połowy XX wieku. Frazetta łączył klasyczne wyczucie formy z energią komiksu, twórca ikonicznego wizerunku takich bohaterów jak Conan Barbarzyńca czy Tarzan. Jego szkice ujawniają niezwykłą swobodę gestu i intuicyjne wyczucie anatomii – to właśnie w nich widać źródło jego malarskiej siły.

Stan zachowania

Dobry; drobne ślady użytkowania typowe dla stron szkicowników.

Zapytaj o pracę

Elektrownia Edisona

przez
Grzegorz Rosiński
Ilustracja do książki Słońce pod sufitem autorstwa Grzegorza Rosińskiego

Książka: Słońce pod sufitem
Autor: Grzegorz Rosiński

Ilustracja do książki Słońce pod sufitem autorstwa Grzegorza Rosińskiego stanowi znakomity przykład wczesnego okresu twórczości jednego z najwybitniejszych polskich rysowników i ilustratorów. Wykonana w 1972 roku do publikacji Marka Płużańskiego, praca ukazuje zarówno techniczną biegłość, jak i charakterystyczną dla artysty wrażliwość na rytm i dramaturgię przestrzeni.

Scena przedstawiająca elektrownię zbudowaną przez Edisona w Nowym Jorku w 1882 roku to nie tylko realistyczny zapis industrialnego wnętrza, lecz także metaforyczne studium ludzkiego wynalazku i energii. Rosiński konstruuje przestrzeń z niemal architektoniczną precyzją: monumentalne maszyny, gęsta sieć przewodów tworzą wizualny porządek, w którym technika nabiera cech żywego organizmu.

Już w tej wczesnej fazie kariery Rosiński ujawnia cechy, które później uczynią go jednym z najważniejszych europejskich twórców komiksu. Jego rysunek łączy realizm i emocję, precyzję obserwacji z poetyckim napięciem. W ilustracjach do Słońca pod sufitem można dostrzec zalążki stylu, który osiągnie pełnię w sadze Thorgal – wrażliwość na światło, konstrukcję kadru i dbałość o psychologiczną wiarygodność świata przedstawionego.

Ilustracja ta ma również wymiar historyczny – dokumentuje moment, w którym Rosiński przekracza granice tradycyjnego ilustratorstwa i zaczyna traktować rysunek jako pełnoprawną narrację wizualną. Jest to praca, w której artysta nie tylko ilustruje tekst, ale go interpretuje, nadając mu nowy, autonomiczny wymiar.

Dzięki takim realizacjom ilustracja do książki Słońce pod sufitem autorstwa Grzegorza Rosińskiego stanowi istotne świadectwo rozwoju jego warsztatu i wyobraźni – pomost między światem literatury, a sztuką narracyjnego obrazu.

Zapytaj o pracę

Portret Doroty Masłowskiej

przez
Portret Doroty Masłowskiej autorstwa Macieja Sieńczyka

Autor: Maciej Sieńczyk

Uwagi: Przepiękny portret Doroty Masłowskiej. Autor pracy – Maciej Sieńczyk – jest autorem ilustracji do trzech książek Masłowskiej:

  • Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną
  • Paw królowej (za tą powieść otrzymała w 2006 roku Nagrodę Literacka Nike)
  • Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku

W naszych zbiorach znajduje się jeszcze jeden portret pisarki stworzony przez Sieńczyka (wkrótce zmieścimy go w naszym serwisie). To czarno-biały rysunek stworzony na potrzeby serwisu internetowego dwutygodnik.com, który jest zamieszczany przy każdym felietonie autorstwa Masłowskiej, przykładowy tekst można zobaczyć pod tym adresem: https://www.dwutygodnik.com/artykul/4836-jak-przejac-kontrole-nad-swiatem-nie-wychodzac-z-domu-2.html

Katalog z wyborem prac Macieja Sieńczyka

Venise Celeste

przez
Moebius

Album: Venise Celeste (Aedena, 1984)
Okładka: Paris–Venedig (Carlsen Studio, 1993)
Autor: Moebius
Wymiary: 20 x 25,5 cm

Pełnostronicowa ilustracja opublikowana na stronie 76 legendarnego artbooka Venise Céleste, wydanego przez Aedena w 1984 roku, jednego z kluczowych tytułów okresu Aedena w twórczości Moebiusa. Praca reprezentuje charakterystyczną dla tego okresu technikę: autorski kolor (gwasz, akwarela, pastel) na blaudruku, uzupełniony oryginalnym diapozytywem z czarnym konturem oraz podpisem Moebiusa tworząc razem finalny obraz znany z publikacji.

Uwaga dotycząca publikacji okładkowej

Ilustracja została wykorzystana jako centralny motyw okładki pierwszego niemieckiego wydania hardcover albumu Paris–Venedig / Venise Céleste, opublikowanego przez Carlsen Studio w 1993. W wydaniu książkowym kompozycja została osadzona na czerwonym tle stanowiącym element projektu graficznego okładki, natomiast sam obraz centralny odpowiada bezpośrednio prezentowanemu oryginałowi.

Praca stanowi unikatowy przykład mis en couleur przygotowanej przez Moebiusa do 76. strony albumu Venise Céleste. Linie konturowe na folii wykazują cechy ręcznego nanoszenia tuszu, w tym mikrodrgania krawędzi i subtelną zmienność grubości linii, z różnicą koloru: od strony górnej głęboko czarne, od spodu grafitowe. Choć brak dokumentacji potwierdzającej wykonanie ich osobiście przez artystę, charakter linii i sygnatury jest w pełni spójny z jego praktyką z lat 80 (encre de Chine sur rhodoïd – ręczny tusz chiński na podłożu acetatowym).

Praca jest wyjątkowym dokumentem procesu twórczego Moebiusa, łączącym futurystyczną estetykę z historyczną ikonografią i prezentującym technikę, która nie występuje w innych znanych egzemplarzach. Doskonale nadaje się do ekspozycji muzealnej, zarówno w kontekście kolekcjonerskim, jak i edukacyjnym, ilustrującym warsztat artysty i rozwój jego kompozycji w cyklu Venise Céleste.

Ilustracja była reprodukowana jako pocztówka nr 11 w serii ‘Venezia Celeste’ (jej tytuł: Reportages). Serial liczyła 14 pocztówek, na których przedstawione są wyselekcjonowane prace wybrane ze 175 ilustracji znajdujących się w książce.

Centralna postać kompozycji ma artystyczne i narracyjne odniesienia do ikonicznych bohaterów Moebiusa (Starwatcher, Arzach) i łączy historyczny kostium wenecki z futurystycznym designem „gwiezdnych podróżników”.

Pod wydrukowaną ilustracją umieszczony został autorski komentarz Moebiusa, w którym artysta opisuje Wenecję jako labirynt przestrzeni i pseudorzeczywistości, wprowadzający widza w stan całkowitej dezorientacji:
„Les rues ant l’air de corridors serpentant d’une piece a l’autre. Les places sont des placards, des salons, des cuisines. Les venitiens habitent dans les murs… Dans un pseudo-espace libre au ils vivent pseudorealite.Le visiteur erre dans ce perimetre reduit mais plie a l’infini avec un sentiment de desorientation totale.„

Najważniejsze atuty ilustracji

  • Pełnostronicowa ilustracja opublikowana w artbooku Venise Céleste (Aedena, 1984), na stronie 76, z rozdziału „Venise Céleste / Carnaval Vénitien”, będącego pierwszym autorskim artbookiem Moebiusa.
  • Kluczowy przykład okresu Aedena w twórczości Moebiusa – fazy, w której artysta łączy linię ligne claire z mistyczno-surrealistyczną wizją świata (Le Monde d’Edena, Venise Céleste).
  • Ilustracja należy do wąskiej grupy kolorowych prac Moebiusa z lat 80., tworzonych bezpośrednio z myślą o artbookach, a nie jako klasyczne plansze komiksowe, co plasuje ją w segmencie „blue chip” na rynku oryginałów artysty.
  • Praca wybrana do serii liczącej 14 pocztówek z ilustracjami z artbooka.
  • Udokumentowana proweniencja: Galeria Artkomiks (Warszawa) – wyspecjalizowana w oryginalnym comic arcie, z archiwalnym opisem pracy w katalogu online.
  • Format 20 × 25,5 cm – kameralny, lecz w pełni „czytelny” obrazowo, pozwalający na ekspozycję w warunkach galerii lub kolekcji prywatnej.

Zapytaj o pracę